• BIST 105.268
  • Altın 162,850
  • Dolar 3,9604
  • Euro 4,6498
  • İstanbul 7 °C
  • Ankara 0 °C

Çocuklarda Tırnak Yeme Alışkanlığı

Güllü Bal

İnsanoğlu anne karnına düştüğü ilk andan itibaren gelişimi süresince birçok aşamadan geçmektedir. Yeni doğan, bebeklik, çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık dönemleri başlıca gelişim dönemleridir. Saydığımız bu her bir gelişim döneminde o döneme has davranış özellikleri ortaya çıkmaktadır. Özellikle 0-6 yaş aralığı çocukların gelişimi için çok önemli bir dönemdir. Bu dönemde çocuklar birçok yeni davranış öğrenirler. Yeni davranışları öğrenirlerken olumsuz alışkanlıklar da edinebilmektedirler.

‘’Tırnak yeme alışkanlığı’’ çocuklarda görülen birçok davranış bozukluğu içerisinde en sık rastlanan davranışlardandır. Bu alışkanlık çocuklarda genellikle 3 yaşından önce görülmez. 3-4 yaşındaki çocukların yaklaşık üçte birinde görülürken ergenliğe yaklaşmış ya da ergenlik çağındaki çocukların da yarısına yakınında görülmektedir.

Tırnak yeme davranışının altında yatan duygusal, psikolojik ve psiko-sosyal birçok sebepten söz edilebilir. Ancak bu sebepler içinde çocuğun davranışlarını şekillendiren en önemli faktör anne-babanın tutum ve davranışlarıdır. Çocuklarına karşı aşırı baskıcı, kontrollü ve otoriter anne babaların davranışları, aile içindeki olumsuz iletişimler ve anne-baba arasındaki tartışmalar çocukların davranışlarını olumsuz etkilemektedir. Ayrıca aile üyelerinin herhangi birinde daha önce görülen tırnak yeme davranışı da çocuğun taklit yoluyla aynı davranışı öğrenmesine yol açmaktadır.

Çocuklarda görülen içine kapanıklılık, çevresiyle iletişime geçememe ve özgüven eksikliği, aileden ya da sosyal çevresinden ilgi ve sevgi eksikliği de tırnak yeme alışkanlığına yol açan sebepler arasındadır. Çocukların kendilerini yalnız hissetmeleri, duygu, düşünce ve tepkilerine çevresindeki bireylerden veya aile üyelerinden karşılık görememeleri onları mutsuz eder ve çocuk bu hislerini bastırarak başka şekilde yansıtmaya çalışır. Bu da genellikle tırnak yeme gibi davranış bozuklukları şeklinde görülür. Korku ve kaygıları yüksek, saldırganlık ve öfke eğilimleri olan çocuklar da bu davranış bozukluğunun görüldüğü grup arasındadır. Okuldaki ya da sosyal çevresindeki bireylerle uyum gösterememek, başta kardeş kıskançlığı olmak üzere kıskançlık duyguları da çocuğun davranışlarını etkileyen faktörler arasındadır.

Çocuklardaki tırnak yeme alışkanlığının önüne geçmek için uygulanacak birçok yöntemden söz edilebilir. Çocukları ilgilendiren birçok konuda olduğu gibi bu konuda da aileye büyük sorumluluk düşmektedir. Ailenin çocuk 3 yaşına gelene kadar bu davranışı görmezlikten gelmeleri uzmanlar tarafından tavsiye edilen bir yöntemdir. Çünkü çocuk büyük olasılıkla bu davranışıyla aile üyelerinin ilgisini çekmeye çalışmaktadır. Davranışın hemen fark edilip çocuğa bu konuda ilgi gösterilmesi, onun amacına ulaştığını ve davranışı devam ettirmesi gerektiğini düşündürebilir. Bu nedenle çocuk 3 yaşına gelene kadar davranışın sönmesi beklenmelidir. Eğer davranış devem ediyorsa diğer yöntemler denenmelidir. Ebeveynlerin çocuğun ihtiyacı olan ilgi ve sevgiyi göstermeleri, çocuklarına karşı baskıcı, kontrolcü, otoriter ve eleştirel olmamaları gerekmektedir. Çünkü bu tavırlar çocuklarda özgüven eksikliğine yol açmaktadır. Anne-babaların çocuklarının tırnak bakımına önem vermeleri ve onlara bu konuda gerekli bilgilendirmeyi de yapmaları gerekmektedir.

Çocuğun tırnak yemeyle geçirdiği zamanı farklı aktivite ve uğraşlara yönlendirmeye çalışılmalıdır. Örneğin, çocuğa ilgisini çeken oyunlar oynatılabilir, oyuncak hamurlarla oynaması sağlanabilir. Çocuğun tırnağına renksiz ama ona kötü gelecek tatta bir ilaç sürülerek çocuğun bu alışkanlığı bırakması sağlanabilir. Ayrıca ebeveynlerin çocuğu, onun korku ve kaygısını arttıracak durumlardan ve olaylardan uzak tutması gerekmektedir. Korku filmi izlemek, kaygı verici ortamlarda istenmeyen kişilerle bir arada olmak gibi durumlardan kaçınılmalıdır.

Tırnak yeme alışkanlığında olduğu gibi birçok olumsuz davranışlarda da ailenin çocuğa bu davranışın yanlış olduğunu ve kendisine zarar verdiğini, isterse bu davranıştan vazgeçebileceğini ve bu iradenin kendisinde olduğunu uygun bir dille ifade etmesi ve bu konuda çocuğu cesaretlendirmesi gerekmektedir. Çünkü çocuğun kendisinin bu durumun farkında olması ve isteyerek tırnak yeme davranışını terk etmesi diğer yöntemlerden çok daha etkilidir.

Son olarak söylemek gerekir ki yeni davranışların öğrenilmesi nasıl uzun zaman alan ve sabır gerektiren bir durum ise var olan alışkanlıkların ve davranışların söndürülmesi de zaman ve sabır isteyen bir süreçtir. Bu süreçte ebeveynlere sabırla beklemek ve çocuklarının ihtiyacı olan ilgi, sevgi ve alakayı onlardan esirgememek düşmektedir.

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Sağlık Gündemi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 05343258300